Bardzo dziwne książki – wersja 2 – czyli kolejne 3 lektury, które Cię zszokują!

“Mam dużo myślenia w pracy” – brzmi kontrargument do tego, żby czytać nieprzyjemnei dziwne książki. Tak, rozumiem. Przeczytanie dziwnej książki może nie dostarczyć Ci odpoczynku ani rozrywki.
Będzie to jednak z pewnością eksperyment, po przeprowadzeniu którego w najgorszym wypadku dowiesz się, czego nie lubisz i co Cię triggeruje. To zaś ponad wszelką wątpliwość rzecz bardzo ważna – znać nasze prawdziwe osobiste preferencje.
Zapraszam do kolejnego zestawienia dziwnych książek!

Po co czytać bardzo dziwne książki?
Czując się źle z narracją, bohaterem lub samym językiem, dowiadujesz się czegoś o sobie. I o to chodzi! Bo literatura może pchnąć Cię do zmierzenia się z cieniem, z niewiedzą, z jakąś częścią Ciebie, której nie odkryjesz w komforcie.
No i też – nie polecam byle czego! Te książki wytracą Cię z równowagi, obrzydzą, zdziwią, pozostawią z pytaniami – i dobrze! Potem możemy o nich pogadać!

1. Bardzo dziwna książka, której nie można polecać – czyli „Ziemianie”, Sayaka Murata
Zaczęłam czytać te książkę w przekonaniu, że czeka mnie słodko-gorzka powieść o małoletniej marzycielce, która ukrywa się w swoim wyobrażonym świecie przed dorosłymi.
Jakie było moje zaskoczenie przy pierwszej… szokującej scenie. Od tej pory bieg wydarzeń obrał szalony kierunek i chyba mogę przyznać, że nie spodziewałam się takiego zakończenia.
Nie wiem, czy można polecać taką książkę. To z pewnością nie będzie lektura dla Twojej przyjemności, ale test dla Twojej wyobraźni.
I wytrzymałości.

2. Dziwna książka, bo wyzwala poczucie dezorientacji: „Bieguni” Olgi Tokarczuk
Podobnie jak przy “Baśni o wężowym sercu” Radka Raka z poprzedniego zestawienia, na próżno szukać klarownej chronologii w tej powieści. Nie o to w niej chodzi.
„Bieguni” Olgi Tokarczuk to książka tak zakręcona, że dostała nagrodę Nike. Rozumiesz? Dzieje się w wielu miejscach, wielu czasach, a jej puenta jest wyrażona nie wprost. Każda z opowieści nawiązuje do ruchu, do Biegunów, którzy jakby “w biegu”, w ruchu, oswajali zło.

3. Dziwna książka, którą niektórzy czytają latami, czyli „Sto lat samotności” Garcia Marqueza
Na śniadanie dziwna azjatycka książka (myślę sobie, że dużo jest dziwnych azjatyckich książek), na obiad swojska, polska, a na kolację klasyk.
Oto “Sto lat samotności” Márqueza i jak to podsumować, skoro sam autor zmagał się z nią kilkadziesiąt lat? To opowieść o przeklętym rodzie Buendía, pełna baśniowych metafor, powracających motywów, romansów, również kazirodczych, realizmu magicznego, której tematem przewodnim jest miłość, samotność i błędy.
Czas jest w tej powieści cykliczny i jest największym nauczycielem bohaterów.
_
To tyle w tym wpisie. Jak masz ochotę na więcej dziwnych książek, napisz do mnie na Instagramie!
Zobaczmy się na innych platformach!

Prześlij link do tego posta dalej!
Zasubskrybuj mnie na YouTube: Dziennik Debiutantki @ameliakarc
Sprawdź też zaangażowanie na socialach pod tym tematem.
Odwiedź mnie na Instagramie albo na TikToku!
Przeczytaj więcej moich wpisów blogowych tutaj!