Pisanie powieści to długi, złożony proces – wymaga poświeceń, izoluje pisarza od innych ludzi, zmusza do intensywnej pracy, myślenia o zamykaniu wątków i jeszcze te niekończące się poprawki… czy jest zatem coś co można nazwać najtrudniejszym etapem dla pisarza? Myślę, że tak – i według mnie – najtrudniejsza w pisaniu książki jest decyzja o jej wydaniu, a potem – sprzedaż i marketing.

„Książka sama się obroni” i czy najtrudniejsze jest jest jej promowanie?

No, nie. Historia sama się nie obroni. W tych czasach produkt sam się nie sprzedaje.

Bo to by znaczyło, że największą wartością dzieła jest jego jakość – i niestety nie jest tak – nawet w rozumieniu artystycznym. Aby się o tym przekonać, odpowiedź sobie na pytanie:

czy na rynku dobrze sprzedają się tylko rzeczy i dzieła wysokiej jakości 🤡?

Co zatem determinuje los napisanej książki, gdy dotrze już do księgarni?

Pomijalna złożoność procesu, czyli najtrudniejsze w zrozumieniu marketingu książki

Wydanie książki to proces, a Twój pomysł i tekst w Wordzie to dopiero jego początek. Uczestniczą w nim też inni ludzie i wkładają w niego swoją pracę. Od napisania książki do tego, żeby trafiła w ręce wielu czytelników dzieje się naprawdę dużo.

Wczoraj oglądałam pierwszy raz film “Vinci”. Była tam taka scena, w której złodziej zapytał fałszerki obrazów, dlaczego to (sfałszowanie obrazu „Damy z łasiczką”) będzie tyle kosztować.

– Trudniejsze jak?

– Srak.

Oczywiście – on jest laikiem, a ona ewidentnie zna się na swojej działce. Kiedy słyszy jego pytanie (w stylu: „dlaczego tak drogo”), wzdycha i przewraca oczami. Dlaczego? Bo tak mówi ktoś, kto próbuje ocenić wartość czegoś, czego nawet nie rozumie.

Tłumaczy mu, że trzeba znaleźć odpowiednią deskę, odpowiednie farby, podrobić prace konserwatorskie, wymienia pojęcia jak “retusze na werniksie” i “krakelury”, co rozumieją prawdopodobnie… no, nie – to rozumieją tylko specjaliści.

Co jest zatem najtrudniejsze w pisaniu książek?

Jeśli jesteś pisarką, pisarzem, który chce być czytany, tak jak szef kuchni pragnie, żeby ktoś jadł jego potrawy. Prawdopodobnie chcesz też wydać książkę i liczysz, że trafi do czytelników. I po kryjomu myślisz o karierze Remigiusza Mroza czy Olgi Tokarczuk (tylko nie pisz, że byś nie chciał bla bla bla, jesteś taki skromny i byś się obraził na sukces).

A to oznacza, że dzieło staje się produktem i należy wziąć na siebie także odpowiedzialność za ten proces. Zrozumieć, że do sprzedaży trzeba się jakoś przyczynić, że będą brały w nim udział inne osoby, że to kosztuje i na koniec dnia liczy się pieniądze. I zysk.

Najtrudniejsza jest decyzja o tym, żeby ją wydać i płynące za nią konsekwencje.

Bo musisz nauczyć się streszczać swoją książkę – nawet do jednego zdania, tzw. logline lub pitch, przedstawiać ją w sposób sprzedażowy, pokazać siebie i swój produkt jako duet wart inwestycji, a potem promować ją, prowadzić sociale i myśleć marketingowo.

Dlaczego uważam, że to jest trudne?

I dla pisarzy, zwykle introwertyków, którzy nie brylują w towarzystwie czy w sieci, to zupełnie inne wyzwanie niż pisanie książki. Bo przecież – my w głębi duszy (nawet jak narzekamy na niekończące się poprawki) – kochamy pisać. To, co się dzieję na drodze do wydania książki, to po prostu inna bajka.

I choć jestem też marketingowcem i lubię tę stronę zabawy, zdaje sobie sprawę z tego, że nie dla wszystkich pisarzy to łatwa kwestia.

Dlatego też relacjonuję swoją drogę – jeśli chcesz zobaczyć, jakie wyzwania napotykam po drodze, zapraszam Cię też na mój kanał na YouTube: @ameliakarc

Zobaczmy się na innych platformach!

Prześlij link do tego posta dalej!

Zasubskrybuj mnie na YouTube: Dziennik Debiutantki @ameliakarc

Sprawdź też zaangażowanie na socialach pod tym tematem.

Odwiedź mnie na Instagramie albo na TikToku!

Przeczytaj więcej moich wpisów blogowych tutaj!